Słownik
Pojęcia, które decydują o wyniku analizy.
15 terminów używanych w ofertach, na fakturach i w dokumentacji technicznej — wyjaśnionych tak, żeby dało się na ich podstawie zadać wykonawcy właściwe pytanie.
- Autokonsumpcja
- Udział wyprodukowanej energii, który zostaje zużyty na miejscu, zamiast trafić do sieci. Liczony jako stosunek energii zużytej bezpośrednio do całej produkcji instalacji.
- To parametr ważniejszy od samej mocy instalacji, bo energia zużyta na miejscu zastępuje energię kupowaną w pełnej cenie, a nadwyżka oddana do sieci rozlicza się na innych zasadach.
- Demonstrator dopasowania produkcji do poboru
- COP i SCOP
- COP to stosunek ciepła oddanego przez pompę do zużytej energii elektrycznej w danym punkcie pracy. SCOP jest wartością sezonową — uśrednia pracę urządzenia przez cały sezon grzewczy.
- COP z karty katalogowej podaje się dla konkretnych warunków, na przykład A7/W35, czyli powietrze +7 °C i zasilanie 35 °C. Przy niższej temperaturze zewnętrznej i wyższej temperaturze zasilania wartość spada, dlatego pojedynczy COP nie opisuje kosztu ogrzewania.
- Doradztwo przy pompach ciepła
- Dolne źródło
- Ośrodek, z którego pompa ciepła pobiera energię: grunt, woda lub powietrze zewnętrzne. Wybór przesądza o stabilności pracy i o zakresie prac przygotowawczych.
- Źródło gruntowe ma wyrównaną temperaturę przez cały sezon, ale wymaga odwiertów lub kolektora poziomego. Powietrzne nie wymaga prac ziemnych, za to jego moc spada wraz z temperaturą zewnętrzną.
- Porównanie źródeł gruntowego i powietrznego
- Grant OZE
- Wsparcie na zakup, montaż lub modernizację instalacji odnawialnego źródła energii w budynku wielorodzinnym. Rozliczenie prowadzi Bank Gospodarstwa Krajowego.
- Warunki, wysokość wsparcia i katalog kosztów kwalifikowanych zmieniały się w kolejnych naborach, dlatego regulamin sprawdza się przed przygotowaniem każdego wniosku.
- Grant OZE dla wspólnot i spółdzielni
- Grupa taryfowa
- Klasyfikacja odbiorcy w taryfie operatora, wyznaczająca sposób naliczania opłat: stawki za energię, składniki dystrybucyjne i strefy czasowe.
- Zmiana grupy bywa najtańszą zmianą w całym rachunku, bo nie wymaga żadnej inwestycji. Warunkiem jest jednak, żeby rzeczywisty rozkład poboru odpowiadał założeniom nowej grupy.
- Analiza rachunków za prąd i ogrzewanie
- Kompensacja mocy biernej
- Ograniczenie poboru energii biernej przez zastosowanie baterii kondensatorów, zwykle z regulacją stopniową dopasowaną do zmiennego obciążenia.
- Przy odbiornikach generujących wyższe harmoniczne stosuje się dławiki ochronne, bez których bateria pracuje w warunkach rezonansu i szybko się zużywa.
- Dobór kompensatorów mocy biernej
- Moc umowna
- Moc zamówiona w umowie z operatorem, stanowiąca podstawę naliczania opłat stałych i punkt odniesienia dla przekroczeń.
- Kosztuje w obie strony: moc zawyżona podnosi opłaty stałe płacone co miesiąc, a zaniżona prowadzi do opłat za przekroczenia. Właściwą wartość wyznacza się z rzeczywistych szczytów poboru, nie z sumy mocy zainstalowanych urządzeń.
- Analiza rachunków za prąd i ogrzewanie
- Net-billing
- Model rozliczenia energii wprowadzonej do sieci, w którym nadwyżka jest wyceniana wartościowo według stawek rynkowych, a nie odbierana w naturze jak w dawnym systemie opustów.
- W tym modelu energia zużyta na miejscu jest warta więcej niż energia oddana do sieci, dlatego autokonsumpcja stała się kluczowym parametrem doboru instalacji.
- Fotowoltaika dla firm
- Opłata mocowa
- Składnik rachunku za energię elektryczną finansujący utrzymanie gotowości mocy w systemie elektroenergetycznym.
- Dla części odbiorców naliczana jest według zużycia w godzinach szczytowego zapotrzebowania, dlatego instalacja obniża ją tylko w takim zakresie, w jakim pracuje w tych właśnie godzinach.
- Rozbiórka rachunku za prąd
- Pojemność użyteczna magazynu
- Część pojemności nominalnej, którą można realnie wykorzystać bez naruszania dopuszczalnej głębokości rozładowania.
- Oferty bywają porównywane po pojemności nominalnej, choć o pracy układu decyduje pojemność użyteczna oraz moc ładowania i rozładowania. Magazyn o dużej pojemności i małej mocy nie przyjmie szczytu produkcji.
- Demonstrator magazynu energii
- Profil zużycia energii
- Rozkład poboru energii w czasie, zapisany w danych 15-minutowych lub godzinowych. Pokazuje, kiedy obiekt potrzebuje energii, a nie tylko ile jej zużywa w roku.
- Suma roczna nie wystarcza do doboru instalacji: dwa obiekty o identycznym zużyciu rocznym mogą wymagać zupełnie różnych rozwiązań, jeżeli jeden pracuje w dzień, a drugi na trzy zmiany.
- Profil zużycia a dobór fotowoltaiki
- Punkt biwalentny
- Temperatura zewnętrzna, poniżej której moc pompy ciepła przestaje pokrywać zapotrzebowanie budynku i musi wesprzeć ją źródło szczytowe.
- Wyższy punkt biwalentny nie oznacza automatycznie złego doboru. Najniższe temperatury występują w roku przez niewiele godzin, więc urządzenie o mocy znacznie mniejszej od szczytowej potrafi pokryć większość rocznej energii grzewczej.
- Kalkulator punktu biwalentnego
- Stopniodni grzania
- Miara zapotrzebowania na ciepło, sumująca różnicę między temperaturą wewnętrzną a zewnętrzną w okresie grzewczym.
- Pozwala porównywać sezony i lokalizacje oraz przeliczać zapotrzebowanie szczytowe na roczną energię — dzięki temu widać, że najzimniejsze dni odpowiadają za niewielką część rocznego zużycia.
- Sezonowy rozjazd produkcji i zapotrzebowania
- Temperatura projektowa
- Najniższa temperatura zewnętrzna przyjmowana do obliczeń mocy grzewczej dla danej strefy klimatycznej. W Polsce zwykle od −16 °C do −24 °C.
- Na tę temperaturę dobiera się moc szczytową źródła ciepła, ale energia zużywa się w warunkach znacznie łagodniejszych. Mylenie tych dwóch perspektyw jest najczęstszą przyczyną przewymiarowania.
- Dobór mocy pompy ciepła
- Współczynnik tg φ
- Stosunek energii biernej do energii czynnej pobranej w tym samym okresie. Umowna wartość graniczna wynosi zwykle 0,4.
- Przekroczenie limitu skutkuje opłatą za ponadumowny pobór energii biernej. Osobno rozliczana jest składowa pojemnościowa, która potrafi pojawić się dopiero po montażu instalacji fotowoltaicznej.
- Sprawdź tg φ swojego obiektu